23 marca 1988 r. – 15 kwietnia 2002 r.

         Jedno z dzieci naszej Sonki. Ukochany, nieporadny, przesypiający kolejne karmienia szczeniak. Bez naszej pomocy ciągle byłby głodny.

         Wyrósł na pięknego psa.

         Ciągle się przeprowadzaliśmy, a Bejuś na każdym nowym miejscu musiał udowadniać swoją męskość i obwieszczać światu kto tu rządzi. Był szarmancki wobec suczek, psy trzymał na dystans, kochał pływać i być z nami.

         Odszedł od nas po ciężkiej chorobie 15 kwietnia 2002 r.

kliknij

zdjęcie